کودکانی هستند که هرروز از صبح خیلی خیلی زود تا شب کار میکنند، نه تنها در خیابان‌ها و وسایل نقلیه‌ی این شهر، که در خانه‌ها و مغازه‌ها و…
کودکانی که خیلی از ما آدم بزرگ‌ها!!! بی هیچ درکی از محیط رشد آن‌ها و سختی‌های از سر گذشته‌شان، در جواب بددهنی‌هایشان یا آن‌ها را به سخره میگیریم و یا با جواب ناشایست تمامش می‌کنیم.
سال‌ها می‌گذرد و هر روز تنها به امثال این کودکان لبخند می‌زنیم و گه گاه در جوابش لبخندهایی خشک و نه چندان واقعی نصیبمان می‌شود و دردِ ناتوان بودن‌مان در برابر حمایت تمام کودکان مظلوم شهر صدچندان می‌شود.
همه‌ی ما مشکلاتی داریم اما برای کودکان خیلی خیلی زود است و این حس ناب اثرگذاری در زندگی است که ثابت می‌کند، چگونه گذشتن مهم است نه صرفا گذراندن.

«بنیاد نیکوکاری جمیلی»